Cinzarradas aos viúvos na vila de Xinzo de Limia

Portada

Portada

As cinzarradas (cencerradas en castelán) era un ruído desapracible que se fai con chocas, cornos e outras cousas para burlarse dos viúvos a primeira noite das súas novas vodas ao mesmo tempo que se cantaban  coplas burlonas. Tamén se facía cando un forasteiro casaba cunha moza dun pobo e non pagaba o estipulado polos mozos do devandito pobo.

As cinzarradas danse aos vellos, os viúvos e aos noivos de idades desproporcionadas. Os viúvos tiñan que convidar  na súa voda aos mozos do pobo para evitala, toda viúva que casaba tiña que dar unha merenda e pagar un gaiteiro, se non lle tocaban os cornos e facíanlle unha cinzarrada. Cando casaba un viúvo ou unha viúva, se algo lles impoñía era que a mocidade do pobo (os mozos) lles dedicaran a cinzarrada e por moito que estes tentaban pasar desapercibidos, era algo imposible. Para iso adoitábanse casar pola noite, de madrugada, para evitar na porta da igrexa ou na rúa “a cinzarrada”. Da cal se adoitaban librar, pero despois e durante varias noites eran cinzarradas na porta da súa casa. Os mozos recollían todas as chocas e campás do pobo e cornos de todos os tamaños para tocalos na porta dos recen casados.  De igual modo á mañá seguinte e diante da porta, podían atoparse con toda clase de obxectos como aparellos de mulas en desuso, etc.  pero ao que máis temían os noivos era ás cancións que lles cantaban nas roldas coas chocas e as campás.

Na nosa vila tamén se facían cinzarradas, con data do día 30 de marzo de 1919 prodúcese unha tráxica “cencerrada”, costume bárbaro, que di a prensa, coa que se obsequiaba os viúvos cando contraían segundas nupcias. A cinzarrada foi a César Rivero que, co seu irmán Xosé, baixaron para reprender aos mozos. A cousa acabou en trifulca e o resultado foi un ferido grave, Antonio Rivero, por varias puñaladas e outra persoa preso na cadea.

Francisco Seijo era a quen recorrían os mozos para que lles fixera as coplas para cantarlle as vítimas. Grazas a Rosa Seijo, unha das súas netas, que fixo memoria e recuperou as coplas de dúas que se fixeron en Xinzo. Luis conde era un rico oculista que residía en Xinzo, home maior e que casou cunha moza de Allariz moito más nova, a copla di:

Copla a Luisito Conde (RUCA).

Vaya usted a ver por dónde que ya tarde mal y nunca se ha casado Luisito Conde.

En el pueblo de Allariz grande suceso ha pasado, que han vendido a una niña para un viejo chocho y raro.

Apurado y compungido, porque llega el Carnaval, anda el ínclito Luisito pensando que algo va a ir mal y, como buen oculista, Luisito las ve venir.

Y como ya me conoce sabe que va a estar en la calle, no por ser buen oculista, si no por otro detalle.

Y yo, como soy su “amigo”, no lo quiero defraudar, me encargan una comparsa y se la voy a dedicar.

Podía escribir mil lindezas de un hombre de su talla, pero como soy su “amigo” no meto el dedo en la llaga.

Yo le digo lo que le oigo al pueblo que no se calla: <<se casó Luisito y, el año que viene, le saldrán cuernos en toda la frente>>.

Adivine usted por qué será, que eso a Luisito le sucederá.

Na outra é dedicada a una viúva propietaria dunha fonda que se casou cun portugués máis novo que ela.

Copla a la Rafaela de Pascual:

En la calle de San Roque hay una fonda pequeña, de la cual es propietaria la viuda Rafaela.

Del vecino Portugal llegaron a trabajar unos cuantos portugueses y allí se fueron a parar.

Entre ellos había un joven, de nombre llamado Neves, que le hizo a Rafaela perder pronto los papeles.

Al cabo de unos meses anuncian el casamiento y yo no puedo por menos que festejar tal acontecimiento.

Le hago una cencerrada, como es costumbre en el pueblo y le doy unos consejos para que esté al acecho:

<<Rafaela, Rafaela, logo as de romper os tratos, que o amor dos portugueses miáñanche coma os gatos.

Rafaela apreta os tornillos, que non che esbarren os pés, que dá un cheiro moi fino o raio do portugués.

Rafaela non queiras festa, que festa para ti xa tés e servirache de frauta o raio do portugués>>

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s